menu

De bloedrode maansverduistering
van 10 januari 1 v. Chr.

"And that very night there was an eclipse of the moon"

De Joodse historicus noemde in al zijn werken alleen een keer een hemelgebeuren. De maansverduistering in die nacht waarop Herodes "oproerstokers" liet verbranden, biedt voor de chronologie van Herodes een eenduidig feitelijke gegeven, een betrouwbaar historisch kader.

De maansverduistering
kort voor Herodes stierf

Flavius Josephus beschreef in "Oude Geschiedenis van de Joden" (Antiquitates Judaicae)

"But Herod deprived this Matthias of the high priesthood, and burnt the other Matthias, who had raised the sedition, with his companions, alive. And that very night there was an eclipse of the moon."

De voetnoot (8) van de uitgever:

"This eclipse of the moon (which is the only eclipse of either of the luminaries mentioned by our Josephus in any of his writings) is of the greatest consequence for the determination of the time for the death of Herod and Antipater, and for the birth and entire chronology of Jesus Christ.

It happened March 13th, in the year of the Julian period 4710, and the 4th year before the Christian era. See its calculation by the rules of astronomy, at the end of the Astronomical Lectures, edit. Lat. p. 451, 452. "

De Duitse vertaling van Heinrich Clementz (1859–1946) heeft niet die (misleidende) voetnoot die de maansverduistering in 4 v. Chr. als enige noemt.

Diesen Matthias also entsetzte Herodes seines Amtes, den anderen Matthias aber, der den Aufruhr angestiftet hatte, liess er mit einigen seiner Genossen lebendig verbrennen. In derselben Nacht fand eine Mondfinsternis statt.

Was er op 13 maart 4 v. Chr
een indrukwekkende maansverduistering?

Van de astronoom Theodor Oppolzer (1841-1886) was in 1887 een Canon van de maansverduisteringen verschenen. Zijn berekeningen laten zien dat de verduistering in het jaar 4 v. Chr een gedeeltelijke was, zie de laatste kolom "Canon der Finsternisse", pag 116 en 117 (P betekent partieel, gedeeltelijk):

Het berekenen van een maansverduistering is zeer gecompliceerd. Met zoveel verschillende factoren moet rekening gehouden worden. Jean Meeus (1928) heeft de rekenmethode zeer verbeterd. Fred Espenak, de eclipsvakman met de bijnaam Mr Eclipse, en professionele astronomische programma´s maken gebruik van de formules die hij ontwikkeld heeft.

De gedeeltelijke verduisterde maan
op 13 maart 4 v. Chr.

De maan trad op 13 maart 4 v. Chr. in de bijschaduw van de aarde (het lichtgrijze), maar nauwelijks in de kernschaduw van de aarde. De afbeelding is gemaakt voor 2.20 uur, lokale tijd Jeruzalem, ongeveer bij max. verduistering. De volle maan zag er grauwuit, er ontbrak "een klein hapje".

De gang van de volle maan door de bijschaduw en kernschaduw van de aarde op 13 maart 4 v. Chr. Er staat - 0003 March 13. De astronomen rekenen met het jaar 0. Vanwege dit "extra jaar" is het jaar -3 hetzelfde jaar als het jaar 4 v. Chr. Bron:

"The Earth's shadow on the moon was clearly visible in this eclipse, with 36% of the Moon in shadow; the partial eclipse lasted for 2 hours and 18 minutes." Bron:

De volledig verduisterde maan
op 10 maart 1 v. Chr.

De volle maan komt op 9 januari 1 v. Chr. ongeveer om 23.20 uur in de kernschaduw van de aarde. Op 10 januari 1. v. Chr. omstreeks 1 uur is de volle maan het diepst in de kernschaduw van de aarde, zie de afbeelding. Hoog in het zuiden staat een "bloedrode maan".

De hemel in Jeruzalem op 10 januari 1 v. Chr. om 0.20 uur locale tiid, een bloedrode, volledig verduisterde volle maan (in de Kreeft) hoog in het zuiden.

De volle maan werd op 10 januari 1 v. Chr. bloedrood. Bron:

"A dramatic total eclipse lasting 1 hour and 39 minutes plunged the full Moon into deep darkness, as it passed right through the centre of the Earth's umbral shadow. While the visual effect of a total eclipse is variable, the Moon may have been stained a deep orange or red colour at maximum eclipse. This was a great spectacle for everyone who saw it.

The penumbral eclipse lasted for 5 hours and 27 minutes.
The partial eclipse lasted for 3 hours and 34 minutes.
The total eclipse lasted for 1 hour and 39 minutes.

Geen andere relevante maansverduisteringen

Uitgaand van

  • de visie van de kerkvaders en Dionysius Exiguus (geboorte Jezus tussen de jaren 4 v. Chr. en het jaar 1)
  • de tijdslijn die Flavius Josephus beschreef (sterven Herodes na een maansverduistering en voor Pasen)

is de totale verduistering van 9-10 januari 1 v. Chr. de enige optie. Wat een geluk dat die nacht de hemel niet bewolkt was!

"Herodes stierf 1 v. Chr."

Chrétien Édouard Caspari (1876) en Florian Riess (1880) hebben zeer veel werk verricht bij hun onderzoek. Langs verschillende wegen kwamen ze tot de conclusie dat het jaar 1 v. Chr. het sterfjaar van Herodes is geweest.

Hun ontdekkingen en vragen werden verder onderzocht door o.a. William E. Filmer (1966), Ormond Edwards (1982), Paul Keresztes (1989), Jerry Vardaman en Edwin Yamauchi (1989), Jack Finegan (1998) en Andrew Steinmann (2009) .[77][78][79][80] De Nederlandse noemt ook B. Mahieu (2012).

"We need not impose on the Jewish mind
an essentially pagan perspective."

Rick Lanser bekritiseerde in 2019 vanuit volkskundig en astrologisch oogpunt het jaar 1 v. Chr. als sterfjaar van Herodes:

"The Jew was inculcated from youth with the understanding that the Moon was “for signs and for seasons and for days and years,” a time-keeper placed in the heavens by the Living God, not an object of superstitious awe.

Therefore, since this is the only lunar eclipse mentioned in Josephus’ writings, it is a mistake to view it through pagan eyes as an omen, one of supposedly heightened import due to being total. Rather, as seen in Josephus’ penchant for double-dating things to securely anchor them on a timeline, the mention of a lunar eclipse should be viewed as having the same function—to objectively date an event.

That being the case, it does not matter whether the eclipse was partial or full, only that it happened at the right time. ...

The objection raised by some against the March 13, 4 BC eclipse that it was “only” partial appears to be grounded in the perception that eclipses were viewed by the Jews as harbingers of doom. ...

Surely if the Jews had the fundamentally superstitious view of eclipses that characterized the ancient pagans, there were many opportunities in the long history of Jewish misfortunes to have tied various woes to lunar portents.

It appears far more likely that the Jewish mindset saw the Moon as Genesis 1:14 describes it, “for signs and for seasons and for days and years,” rather than as an omen imbued with occult significance.

The ancient Jew was quite aware from their revered Scriptures that the source of the numerous misfortunes of their history was a result of departing from the ways of their God. We need not impose on the Jewish mind an essentially pagan perspective."

The Jewish mindset
saw the Moon as Genesis 1:14 describes it,
“for signs and for seasons and for days and years”

In tegenstelling tot bij de Babyloniërs, die veel naar het komen en gaan van maan, Venus en sterrenbeelden keken en een voorspelkunst hadden ontwikkeld, was er in de Joodse cultuur nauwelijks belangstelling voor de sterrenhemel. Rick Lanser wil het gebeuren aan de hemel niet de betekenis geven van een astrologisch voorteken. De Joden hadden Jahweh als enige god en deden niet aan astrologie.

Omdat de gelovige Jood zich ver hield van bijgeloof en astrologie, zou het volgens Rick Lanser om het even zijn geweest wat er die executienacht aan de hemel te zien was geweest.

In de tekst van Josephus staat geen woord over een astrologisch voorteken. Het natuurfenomeen werd genoemd, maar niets van al dat te zien is, werd beschreven. Volgens de Engelse vertalers van Josephus was "this eclipse of the moon the only eclipse of either of the luminaries mentioned by our Josephus in any of his writings." Hierop voortbouwend kun je Josephus ook anders interpreteren. Uitgaand van zijn geringe belangstelling in het hemels gebeuren, dat eigen is aan de Joodse cultuur, had Flavius Josephus zo´n grauw gebeuren als de gedeeltelijke bedekking uit 4 v. Chr. vast en zeker niet genoemd.

Misschien klinkt het voor niet-sterrenliefhebbers ongeloofwaardig. Voor mensen op wie een bloedrode volle maan diepe indruk maakt, betekent die ene zin van Flavius Josephus "And that very night there was an eclipse of the moon" dat die nacht de volle maan totaal verduisterd is geweest.

De indruk ontstaat dat Rick Lanser zich in zijn sterke afzetten tegen astrologische voorstellingen over het hoofd heeft gezien dat een volledig verduisterde volle maan in het midden van de nacht zeer hoog aan de hemel een uitzonderlijk fraai natuurfenomeen is.

Reactie op het ontkennen
van een eigen Joodse cultuur en godsdienst

Het betoog van Rick Lanser kan gezien worden als een reactie op het Panbabylonisme die de eigen ontwikkeling van andere culturen ontkent. De god Jahweh, het Joodse scheppingsverhaal, de ontwikkeling van het Joodse volk, het Oude Testament werden niet in hun eigen waarden gerespecteerd.

Alfred Jeremias (1864-1935): „ Die sumerisch-babylonische Kulturwelt setzt eine Weltenlehre voraus, nach der alle staatlichen und gesellschaftlichen Organisationen geregelt wurden, nach der Recht gesprochen wurde, nach der alle Wissenschaften und Künste auf eine vom Himmel offenbarte Urweisheit zurückgehen, nach der das Eigentum verwaltet und geschützt wird. Diese altorientalische Weltenlehre entwirft in ihrer Kosmogonie und in ihrer Kreislauflehre ein Bild von Raum und Zeit, das vom gestirnten Himmel abgelesen wird ... Der Panbabylonismus will den Nachweis liefern, daß diese astrale Weltanschauung allen Kulturen und Religionen der Welt ihr Gepräge gab, daß insbesondere auch die biblische Weltanschauung ihre Symbolsprache dieser Weltanschauung verdankt.“

Band 4 Handwörterbuch "Religion in Geschichte und Gegenwart" 1930 (Sp. 879)

Zie ook

"The Development, Heyday, and Demise of Panbabylonism" by Gary D. Thompson via een van deze links:

De voorstellingen van Dupuis,
de voorlopers van het Panbabylonisme

De "astrale Weltanschauung" was ongeveer een eeuw eerder in Frankrijk, in de tijd voorafgaand aan de Franse revolutie, in boeken gepubliceerd. Charles-François Dupuis (1742–1809) had zich o.a. bekwaamd in wiskunde, rhetorica, theologie, rechten, astronomie, Egyptische astrologie en de mythologie. Als kind van zijn tijd bouwde hij voort op het werk van Newton (1684 "Over de beweging van lichamen in een baan"). Het materiele gebeuren aan de hemel, de wisselende afstanden van de hemellichamen tot elkaar, bewerkt het materiele gebeuren op aarde. Hij beschikte over een groot rekenvermogen en voorstellingskracht en had o.a. bedacht dat de godheden in de fabel niets anders zijn dan sterrenbeelden, dat de namen van de goden dezelfde zijn als die van de sterren, dat hun avonturen slechts een allegorische uitdrukking zijn van de loop van de sterren en hun onderlinge betrekkingen.".

"Dupuis hatte alle Religionen aus Astralkulten hergeleitet. Er werde beweisen, dass der Held der als Evangelien bekannten Legenden derselbe sei, der mit weit mehr Genius in den Gedichten zu Ehren von Bacchus, Osiris, Hercules, Adonis und anderen gefeiert werde. Der Christuskult sei nur eine Variante des in der Antike verbreiteten Sonnenkultes. Die zwölf Apostel personifizierten wie die zwölf Söhne Jakobs die Tierkreiszeichen. Christliche und vorchristliche Mysterienkulte in Großsyrien, dem Alten Ägypten und Persien hätten denselben Ursprung. "

Overweging

De nieuwe voorstellingen van Charles Dupuis hebben een vergaande invloed gehad op de wijize waarop mensen in Frankrijk, Duitsland, Europa en de hele wereld naar de gang van de sterren en de planeten kijken. De opvatting dat alles wat op aarde gebeurt door de hemellichamen, hun onderlinge afstanden, bewerkstelligd wordt, sloeg enorm aan.

Toen vanaf 1900 meer kennis ontstond over de Babylonische ontwikkeling van de sterrenkunde, bleken Panbabylonische voorstellingen slechts speculaties te zijn. De visie van Dupuis, Jeremias en hun volgelingen is bij het interpreteren van "and that very night there was an eclipse of the moon" desondanks toch nog werkzaam. De totale maansverduistering mag geen argument zijn bij het bepalen van het sterfjaar van Herodes. De zienswijze van de Panbabylonisten ontkent immers de geschiedenis van het Joodse volk, ontkent hun waarheid.

Met "hemelse materialisme" karakteriseerde Rudolf Steiner de denkwijze van Dupuis (25-12-1917). "Eine radikale Zerstörung jedes religiösen Gedankens enthält das Buch "Origine de tous les cultes ou religion universelle" von Dupuis."

Zie de derde voordracht in "Mysterienwahrheiten und Weihnachtsimpulse, Alte Mythen und ihre Bedeutung", 16 voordrachten in Basel en Dornach van 23-12-1917 tot 17-1-1918 (GA 180)

Home · contact · Stichting Een Klaar Zicht © 1995 - 2021