Afb. Jaarlijks zijn er rond 11 - 13 augustus lange, heldere
lichtpijlen,
die uit het gebied van Perseus in alle richtingen gaan.
Omdat er dit jaar geen storend maanlicht is,
kunnen de meteoren van de Perseďdenzwerm indrukwekkend zijn.
In de loop van de nacht heb je meer kans meerdere lichtpijlen tegelijk te zien.
Uit: Sterrengids 2007, De Koepel, Utrecht.
Deze afbeelding is een aangepaste versie (Duitse taal) van de afbeelding in de Sterrengids 2007, blz
64, een uitgave van Stichting De Koepel.
De Sterrengids 2007 is te verkrijgen bij de
boekhandel en rechtstreeks te bestellen via de website
van De Koepel
Het hele jaar door kan er aan een donkere hemel onverwacht een zwak, kort lichtstreepje of een heldere, lange lichtpijl verschijnen. Wanneer een groep mensen naar de hemel kijkt en een persoon een “vallende ster” ziet, wordt men meestal enthousiast en dankbaar. De mensen die niet in de goede richting keken, zijn bijna altijd te laat om het ook nog te kunnen zien. Alleen de lange lichtpijlen kunnen na een blitssnel reageren nog waargenomen worden. Deze zijn enkele seconden zichtbaar, sommige hebben bovendien een zwak nalicht.
Veel mensen kennen het gebruik dat je bij het zien van een lichtpijl een wens mag doen. Als deze wens je zo op het hart ligt, dat je die tijdens het oplichten kunt uiten, zal deze in vervulling gaan.
Jaarlijks verschijnen in de dagen om 12 augustus veel meteoren. Ook in de stad zijn de zeer heldere en lange lichtpijlen te bewonderen. Het kan zijn dat de pijlpunt krachtig opvlamt net voordat het geheel uitdooft.
Om te ervaren dat deze meteorenzwerm behalve lange lichtpijlen ook heel veel zwakke lichtstreepjes voortbrengt, moet je naar een donkere omgeving gaan en je ogen laten wennen aan de duisternis.
Dit jaar is er geen storend maanlicht; in een gebied met een weids zicht kunnen
heel veel lichtflitsjes te zien zijn. Nu eens eentje hier aan de hemel,
dan daar, en soms zelfs meerdere bijna tegelijk. Steeds weer die verrassing! En
tussendoor, soms na lang wachten, die prachtige lichtpijlen die een lange vlucht hebben en elk in een andere richting gaan.
Door de baan van de lichtsporen te onthouden, kun je ontdekken dat alle lichtpijlen vanuit een bepaald gebied komen: in het noordoosten onder Cassiopeia, de hemel-W, bij het hoofd van Perseus. Deze stroom vallende sterren heet zodoende “de Perseďden”.
Hoewel Perseus ‘s nachts aan de noordoostelijke hemel staat, moet je niet verwachten dat daar de meeste meteoren te zien zijn. Je bemerkt weldra: kijk vooral in de andere richtingen! De lichtpijlen beginnen vaak op zeer grote afstand van de Perseus. Hoe later in de nacht, hoe hoger Perseus aan de hemel staat, des te meer kans!
Of er ook een piekperiode komt met veel heldere lichtpijlen op hetzelfde moment, zoals op de afbeelding, blijft een verrassing. Sommige astrofysici noemen maandag 13 augustus in de uren voor het begin van de ochtendschemering de beste tijd. Ze voorspellen 60 tot 90 meteoren per uur.
Vallende sterren zijn totaal anders dan sterren en planeten, ze ontstaan en verdwijnen en laten zich niet exact voorspellen. De opgedane ervaringen zullen weer gebruikt worden om de theorie en de berekeningsmethode te verfijnen.
De Perseďden hebben hun oorsprong in een komeet. Waar ooit zo’n oplichtende, enorm uitgestrekte lichtgevende staart was, is fijne stof achtergebleven. De meeste deeltjes zijn kleiner dan een erwt en bevatten o.a. metalen zoals ijzer. Wanneer een deeltje onze dampkring nadert, verbrandt deze en er ontstaat een lichtspoor. De aarde ontvangt het hele jaar door uit haar atmosfeer ijzer, met name in augustus. Dit metaal heeft een belangrijke rol gespeeld bij het voeren van oorlogen, het belichaamt als het ware een oerkracht. Het is ook het metaal dat ons bloed die rode kleur geeft en het mogelijk maakt dat wat mensen willen, in een goed overleg daadwerkelijk gebeurt.
