Afb. De wassende maan op 15, 16 en 17 juni in de Maagd om 23 uur (zuidwestelijke hemel).
Jupiter (gesymboliseerd door een oranje stip)
is veel helderder dan de blauwkleurige Spica, de hoofdster van de Maagd.
De afbeelding
is er ook in groter formaat.
Juni is de lichtste maand van het jaar. De natuur is tot volle ontplooiing gekomen, het rijk geschakeerde lichte groen van de bomen is veranderd in een donkerder, meer verzadigde groen. Nu overdag de zon zijn hoogste en langste hemelbogen beschrijft, wordt het ‘s avonds pas laat donker. Relatief laag aan de hemel staan de beelden van de Dierenriem. De maan en de planeten staan als het ware “in de buurt”, niet meer hoog boven je, maar laag boven de bomen en gebouwen, direct om je heen.
De maan komt op 22 juni tegenover de zon te staan en als volle maan beschrijft ze gedurende de korte nacht een korte en lage hemelboog. Dit jaar staat ze
extreem laag boven de horizon. Ze komt elf graden zuidelijker op dan de zon op de kortste dag van het jaar en bereikt in het zuiden slechts een hoogte van elf graden boven de horizon. Een ronde maan die zo laag boven de bomen en huizen staat, lijkt heel groot en heeft een gelige, oranjekleurige of zelfs rode kleur.
In juni toont de volle maan zich als een ondergaande zon.
Het hoeft maar een paar dagen helder weer te zijn om te kunnen bemerken dat de maan steeds anders verschijnt en een groot raadsel is. Afhankelijk van waar je blik op gericht is, heeft ze een zeer langzame gang of juist een verrassend snelle. De maan beweegt traag, wanneer je kijkt naar haar tijden van opkomst en ondergang of naar haar positie aan de hemel op een bepaald tijdstip. Zon, maan en planeten komen elke dag in het oosten op, stijgen richting zuid en dalen aan de westelijke hemel. De zon en de sterren zijn de volgende dag ongeveer op dezelfde tijd weer in het zuiden, de maan heeft echter ongeveer een uurtje extra nodig en is in dit opzicht dus traag. Ze kan 41 min. vertraagd zijn of ze is pas na 24 uur en 67 min. weer in het zuiden op het hoogste punt van haar hemelboog. Wanneer je ‘s nacht steeds op dezelfde tijd naar de maan kijkt, bijv.om 23 uur, dan valt op dat ze de volgende dag aanzienlijk minder ver is voortgeschreden op haar hemelbaan van oost naar west.
Van 15 tot 17 juni is het achterblijven van de maan duidelijk te volgen. Op 15 juni komt de halve maan in het begin van de middag onzichtbaar op (om 13.38 uur). Later op de middag ziet ze eruit als een wit wolkje. Pas op het einde van de dag, als de zon daalt en ondergaat, gaat ze licht geven. Hoe donkerder de hemel, des te krachtiger licht ze op. De heldere Jupiter is kort na zonsondergang te vinden als een lichtzwak puntje links van de maan en wordt tijdens de avondschemering helderder. Voor het zien van de helderste ster van de Maagd moet de hemel veel donkerder zijn geworden, pas tegen 23 uur wordt de blauwige Spica (de korenaar) goed zichtbaar.
Op 16 juni, de volgend avond, staat de wassende maan niet meer rechts, maar links van Jupiter en de avond erop staat de maan nog verder oostwaarts aan de hemel, ze bevindt zich links van Spica.
De wassende maan loopt steeds verder achter op de ondergaande zon, Jupiter en de sterren.
Op 17 juni komt de maan 2½ uur later op dan op 15 juni en bereikt ze haar hoogste punt in het zuiden later op de dag. De maan is van alle planeten veruit de traagste.
De maan beweegt echter zeer snel, wanneer je kijkt in welk tempo de wassende maan zich verwijdert van de ondergaande zon en Jupiter of hoe ze door het sterrenbeeld Maagd snelt. Vanuit de sterrenwereld gezien beweegt ze van alle planeten het snelst. De wassende maan snelt de zon vooruit op zijn jaarlijkse rondgang door de Dierenriem. Aan de halve maan is af te lezen in welk sterrenbeeld de zon in het volgende seizoen zal staan. Over drie maanden - in de oogsttijd - zal de zon aan Spica voorbijschrijden.
Boeiend is dat de maanbeweging gezien vanuit een plek op aarde traag verloopt, terwijl deze gezien vanuit de sterrenwereld juist heel snel is.
