Begin mei pronkt Venus aan de avondhemel, zoals ze al maanden doet. Haar licht is zo intensief dat ze reeds voor zonsondergang waargenomen kan worden, hoog boven de bomen en de gebouwen. De hele avond domineert zij de noordwestelijke hemel. Tot midden mei behoudt ze haar grootste glans en blijft ze tot middernacht zichtbaar. Links van haar staat de oranjekleurige Mars, die pas kan worden waargenomen wanneer de hemel een donkere blauwe kleur heeft gekregen.
Eind mei ziet de hemel er volledig anders uit: Venus is verdwenen. Onvoorstelbaar snel verlaat ze de avondhemel, heel kort nadat ze het meest intensief oplichtte en 's avonds zo lang zichtbaar bleef. Begin mei is er nog nauwelijks een teken van wat er zal gaan gebeuren. Vanaf midden mei verloopt echter alles in een onnavolgbaar tempo. Venus nadert de zon in een steeds hoger tempo en ze verliest van avond tot avond aan glans. Op 21 mei zijn Venus en een ragfijne toenemende maansikkel samen te bewonderen. Een week later doet het licht van de ondergaande zon haar verbleken.
De Babyloniers noemden deze avondplaneet Ishtar, de Grieken Afrodite, de Romeinen gaven haar eveneens de naam van hun liefdesgodin. Zeer snel nadat de liefdesgodin nog in volle pracht te bewonderen was, wordt ze onzichtbaar. Alleen bij deze planeet zijn er in zo'n korte tijdspanne zulke uitersten. Dankzij Mars kunnen we dit jaar goed volgen hoe Venus zich als het ware in het licht van de ondergaande zon stort.
De lichtzwakke, oranjekleurige Mars en Venus kwamen tot midden april geleidelijk steeds dichter bij elkaar. Mars stond van maand tot maand tijdens de avondschemering lager, dichter bij de zon en bij Venus. Je kreeg de indruk dat Mars weldra aan Venus voorbij zou trekken. Begin mei gebeurt er echter iets heel anders. Venus loopt weg van Mars; hun onderlinge afstand wordt steeds groter. Terwijl Mars zijn gang richting de zon traag voortzet, gaat Venus ook naar de zon toe, maar zij gaat met steeds meer vaart en verwijdert zich zodoende van Mars.
Zoiets roept de vraag op: wat gebeurt daar? Eerst maandenlang steeds dichter bij elkaar komen, eind april staan ze boven de noordwestelijke horizon naast elkaar en dan keert Venus zich om en gaat er opeens vandoor. Hoe kan dat nu?
De
afbeelding toont de gang van de planeten Venus
(groen) en Mars (rood) langs de
sterren van de Stier vanaf 1 april. De afbeelding is er ook op grotere schaal.
In mei staan deze sterren te dicht bij de ondergaande zon om zichtbaar te kunnen zijn. Ook al glanst Venus begin mei intensief, haar gang in de Stier is niet waar te nemen. De afbeelding laat dus iets zien wat ons aan het oog ontrokken blijft.
Venus volgt bijna altijd de
Elk tweede jaar heeft Venus echter een periode van zes weken waarin ze niet met de zon mee beweegt. Dan zijn hun bewegingsrichtingen tegengesteld! Van 18 mei tot 29 juni trekt ze in de Stier van de rechter horen naar Aldebaran, het oog van de Stier. De eerste drie weken, van 18 mei tot 8 juni nadert ze de zon met steeds meer vaart. Op 8 juni zal Venus voor de zon langs trekken, een uniek gebeuren dat U kunt volgen, wanneer U een eclipsbrilletje gebruikt.
